شعر عاشقانه1
من و تو توی خیابون زیر قطره های بارون
کنار همدیگه می مونیم از چشای هم می خونیم
که همو دوست داریم سررو شونه ها میزاریم
کنار هم ما می شینشم از چشای هم می بینیم
که من تا آخر عمرم می مونم کنار عشقم
مگه میشه بی تو باشم از تو و چشات جداشم
بی تو چه سرد سردم پر از کوله بار دردم
یه روزا قرارمیزاشتیم که همیشه با هم باشیم
نشه از هم ما جداشیم پر و بال هم ما باشیم
بگو چی اون لحظه ها که داشتیم با هم اونجا
بی تو آخه خونه ی من سرد وتاراین دل من
بدون تو از چی بخونم برای چی من بمونم
باشه دیداربه قیامت کردی به من توخیانت
قرار بود پیشم بمونی نه دیگه از من نخونی
باشه میری خداحافظ منم دیگه شدم حافظ
گفتم که تا تو بدونی شعرمو با بی زبونی
من میرم خدانگهدار به امید روز دیدار
بی تو دیگه نمیخونم توی دنیا نمی مونم
بی تو زندگیم جنونه جسم من یه نیمه جونه
نمیری تو از یادم خاطرات تو،تو یادم
می مونه تا که بمیرم عشقمو من پس بگیرم